Wydrukuj tę stronę

Instytut Dobrego Pasterza

Instytut Dobrego Pasterza (Institutum a Bono Pastore), za osobistym przyzwoleniem Ojca świętego Benedykta XVI, został kanonicznie erygowany 8 września 2006 r. Tego dnia, w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny JE Dario Kardynał Castrillon Hoyos, przewodniczący Papieskiej Komisji "Ecclesia Dei", w imieniu Stolicy Apostolskiej, podpisał Dekret powołujący do życia nową wspólnotę do służby Kościołowi.

Instytut Dobrego Pasterza jest stowarzyszeniem życia apostolskiego na prawie pontyfikalnym (Kan 589, 590, 731) i podlega bezpośrednio Kongregacji ds. Instytutów życia konsekrowanego i Stowarzyszeń życia apostolskiego oraz jednocześnie Pontyfikalnej Komisji "Ecclesia Dei", z racji na swój specjalny charyzmat (Kan 578, 586, 587).

Instytut na prawie papieskim jest podporządkowany bezpośrednio Stolicy Apostolskiej (Kan 593), a jego przełożony ma jurysdykcję zwyczajną w zakresie wewnętrznym jak i zewnętrznym, nad wszystkimi członkami zgromadzenia (Kan 134, 596). On inkardynuje członków - księży i diakonów. Może otwierać seminaria duchowne i powoływać do święceń niższych i wyższych kandydatów uznanych za zdolnych do kapłaństwa i za zgodą biskupów ordynariuszy eryguje nowe domy i parafie personalne (Kan 520, 733). Powołanie IBP nastąpiło jednocześnie z pełną aprobatą przewodniczącego konferencji Episkopatu Francji JE Jeana-Pierre'a Kard. Ricarda, który jako pierwszy przyjął nowo utworzony Instytut do swojej diecezji.

Kapłani nowego dzieła apostolskiego i misyjnego, w pełni wyrażając jedność z Rzymem, cieszą się z hojności z jaką hierarchia koącielna przyjęła ich prośbę o utworzenie nowego Instytutu. Stolica Apostolska zatwierdziła, że "we wszystkich swoich działaniach liturgicznych, ryt rzymski - zawarty w czterech księgach liturgicznych obowiązujących w roku 1962, to znaczy: pontyfikał, mszał, brewiarz i rytuał rzymski, jest obrządkiem własnym Instytutu" (Statuty II, 2), jak to podkreślił kardynał Castrillon Hoyos "odtąd, nadzwyczajna forma rytu rzymskiego, której używa Instytut Dobrego Pasterza, nie jest już tylko kwestią pozwolenia, ale prawem własnym cieszącym się zachętą Stolicy Rzymskiej".

Ponadto, zgodnie ze swoją misją, mając na uwadze przemówienie papieża Benedykta XVI do Kurii Rzymskiej z 22 grudnia 2005 r., dotyczącej interpretacji Soboru Watykańskiego II członkowie Instytutu, wedle swych możliwości, zobowiązują się, aby poprzez dogłębne studium pomóc Stolicy Apostolskiej przygotować autentyczną interpretację tego Soboru w duchu hermeneutyki ciągłości, a nie zerwania z Tradycją. Wierność Prawdzie zobowiązuje nas do nie unikania "poważnej i konstruktywnej krytyki" jeżeli zajdzie taka potrzeba, mając zawsze na uwadze "poszanowanie autentycznego magisterium" Stolicy Rzymskiej. Każdy członek Instytutu zobowiązuje się osobiście do "całkowitej wierności nieomylnemu magisterium Kościoła" (Statuty II, 2).

Instytut Dobrego Pasterza jest de facto wcieleniem w życie próśb, które kierował abp. Marcel Lefebvre do Stolicy Apostolskiej. W realizuje on postanowienia protokołu zgody, który został podpisany w 1988 r. pomiędzy arcybiskupem a ówczesnym prefektem Kongregacji Doktryny i Wiary Kardynałem Ratzingerem. Porozumienie, którego ostatecznie wówczas nie udało się osiągnąć, skończyło się wyświęceniem przez arcybiskupa, bez wyraźnej zgody Watykanu, czterech biskupów pomocniczych dla Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X (FSSPX). Dzisiaj, po przeszło osiemnastu latach, owo porozumienie staje się faktem wyrażonym w kanonicznym erygowaniu Instytutu Dobrego Pasterza. Ojciec święty Benedykt XVI, świadek tamtych wydarzeń, pragnąc zgody i wewnętrznego pojednania w Kościele, uznając słuszność próśb i postulatów Tradycji, wyraził wolę, aby Instytut Dobrego Pasterza, służył całemu Kościołowi powszechnemu swoją szczególną misją i charyzmatem.

Instytut Dobrego Pasterza jest wreszcie również jednym z "narzędzi wykonawczych" woli Ojca świętego wyrażonej w Motu Proprio Summorum Pontificum, "Fakt ten skłania nas do tego, byśmy zachowali i chronili bogactwa będące owocem wiary i modlitwy Kościoła i byśmy dali im odpowiednie dla nich miejsce." (Benedykt XVI, List do biskupów)

Instaurare omnia in Christo !


Poprzednia strona: Aktualności
Następna strona: Dekret erygujący